Salamander

9 Jan

‘Hij is dood’ denk ik in eerste instantie. Bijna onzichtbaar ligt de salamander tussen de graspollen die ik uit de grond trek. Een bruin plat stengeltje, je zou hem zo weg kieperen in de groenbak. De katten tonen geen interesse, dus ik waan me veilig en draai hem heel voorzichtig om. Geheel verstijfd blijft hij liggen, de pootjes omhoog en de rood witte buik vlak.

Weer schiet de gedachte door mij heen dat hij dood is. Maar dat kan niet, want ik wied zoveel mogelijk onkruid met de blote hand, juist om te voorkomen dat ik iets of iemand beschadig. Ja, dat betekent altijd kloofjes, sneetjes, bultjes en doorntjes in de handen en nee, ik ben geen sadomasochist. Of wel? Nou ja, terug naar de salamander; die kan dus niet dood zijn tenzij hij dat al was voordat ik hem spotte.

Opeens herinner ik me de inktzwarte salamander in de Oostenrijkse bergen, die was super traag. Waarom? Vanwege de kou. En het is nu ook koud. Op hoop van zegen schep ik heel voorzichtig de stijve salamander op mijn tuinschep en leg hem tussen de stenen rond de vijver. Hij ligt parmantig stijf met de staart gekruld op de rug. Niets wijst er op dat hij leeft, behalve dat hij weer op zijn pootjes staat. Ik doe alsof ik hem niet zie en ga door met het verwijderen van pollen gras. Steeds als ik opkijk zit hij op dezelfde manier, althans… bijna. Als ik beter kijk, is er elke keer net weer iets even anders.

De eerste keer is zijn kop iets lager, de tweede keer staat zijn ene voorpoot naar voren en de derde keer ligt zijn staart in de lengte achter hem. De vierde keer is de schep verlaten. Een gevoel van leegte overvalt me. Daarna de euforie van dit moet iedereen weten; in mijn achtertuin…

Eenmaal binnen bedenk ik me dat het misschien toch beter is als alleen het gezin weet dat hij er zit, want voor je het weet is het diertje beschermt. En ik zie die mafkezen al voor me die of heel erg van ‘beestjes’ houden of gewoon uit zijn op een ‘scoop’. In mijn hoofd vliegen de drones af en aan, liggen de mensen in het weiland achter onze tuin of komt een actiegroep met spandoeken de salamander redden. En daar zit je niet op te wachten als je bewust hebt gekozen voor semi kluizenaarschap. Na een appje aan een bevriende buurman blijkt het te gaan om de ‘kleine watersalamander’. En na zijn geruststellende woorden: ‘Ach daar zijn er hier zoveel van, die kun je rustig aan anderen laten zien’, laat ik hem jou toch ook even zien.

kleine watersalamander

kleine watersalamander

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: