Polder Blues VI

22 Nov

Ik vind de discovloer. Eva ontbreekt, net als de muziek. Ik wil schreeuwen, ook al heeft het geen zin. Voor de vorm roep ik toch: ‘Eva …………. Evaaaaaaaaa’. Geen respons, alleen steelse blikken van voorbijgangers. Ik ben zo moe.

Eva is het zat. Altijd opletten of Lieve er is, of niet is. Ze gaat dit keer niet wachten. Ze volgt een jongen, die haar hand heeft gepakt. Pas als het bootje vaart, ziet ze Rudy zitten. Op het strand; alleen. Zo intens breekbaar vanaf deze afstand. Het verwart haar.

Hij herkent haar meteen, die jurk vol felrode bloemen, het vlasblonde haar, haar intens gespannen houding, de rode slippers in de hand. Rudy wil roepen, maar bedenkt zich. Hij zwaait met twee handen boven zijn hoofd, als een drenkeling die gered wil worden. Ze reageert niet. In zijn wanhoop om haar te spreken, pakt hij een stok en schrijft in het zand. Een groot hart met hun namen erbij. Met zijn rug naar het water blijft hij steeds kleinere hartjes maken op de soul klanken van Jamie Woon.

Ze heeft hem gezien, maar haar hersenen registreren het nog niet.

Deel VI van VIII. De Polder blues kun je elke dag om 17.30 uur verwachten. 

 

Origineel ingezonden voor Lowlands schrijfwedstrijd, 4 mei 2016. Niets meer van vernomen… maar nu exclusief voor jou.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: