Polder Blues IV

20 Nov

Lieve is veranderd. Ze lacht niet meer. In alles is ze traag, emotieloos. Elk jaar wordt het erger, maar niemand schijnt het te zien. Of niemand wil er iets van zeggen. Eva heeft het geprobeerd, vragen gesteld, maar Lieve houdt het af, ze reageert niet. Eigenlijk had Eva de traditie willen verbreken om samen te gaan. Maar ze durfde niet. Dus nu wacht ze geduldig tot Lieve er is. Angstvallig de vaste route volgend, zodat Lieve niet denkt dat ze achtergelaten wordt.

Ik zie Rudy zitten. Natuurlijk is hij gekomen. Altijd als hij zegt dat hij niet kan en ik voor hem inval, komt hij opdagen. Het is om gek van te worden, alsof hij Eva niet vertrouwt. Gelukkig heeft hij mij niet gezien. Het bier is belangrijker. Ik versnel mijn pas, omzeil tenten, stop vingers in mijn oren om de herrie te dempen en sta opeens aan de rand van een plas. Ik schud mijn hoofd. Het helpt niet. Ik zie Eva, of niet? En rookpluimen? Waar is de discovloer, de lampen, de hooibalen, het tapijt van golvende dansbeats? Iemand tikt op mijn schouder. Ik spring op, struikel en hap zand. De vinger op mijn schouder wordt een hand onder mijn oksel. Een welkome verbintenis met de werkelijkheid.

‘Gaat het?’ De stem klinkt rauw, warm, bekend.

….

Deel IV van VIII. De Polder blues kun je elke dag om 17.30 uur verwachten. 

 

Origineel ingezonden voor Lowlands schrijfwedstrijd, 4 mei 2016. Niets meer van vernomen… maar nu exclusief voor jou.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: