Polder Blues II

18 Nov

Ze zwaait. De draaimolen is gestopt. Langzaam ontdoet ze zich van de kettingen, strijkt haar jurk glad en frommelt het haar in de strakke paardenstaart.

‘Controle’, zo laat ze me regelmatig weten: ‘is alles. Zonder controle zijn we nergens. Geloof me Lieve, controle levert zoveel moois op.’

Ik sta nog dom in mezelf te knikken als zij langs zij komt. Zonder mij aan te kijken, wijst ze. Ik kijk in de richting die zij aangeeft, maar weet al lang waar ze op doelt.

‘Dansen?’ vraag ik. Mijn handen gebaren automatisch mee.

Ze reageert amper. Alleen haar arm zakt, haar tong bevochtigt haar lippen, de neusvleugels staan open.

Ik staar ongegeneerd naar haar fijne trekken, haar honger. Ze laat nooit blijken dat ze het merkt; mijn gestaar. Terwijl zij juist degene is die alles opmerkt.

Voordat ik er erg in heb, is ze verdwenen. Met tegenzin volg ik haar langs tenten vol uitzinnige mensen. Waarschijnlijk zit ze al op de boxen ergens aan de rand van de dansvloer. Daar begint ze altijd. Ze houdt van de trilling van de bas, zegt ze. Die zorgt dat ze moet dansen binnen de gecontroleerde patronen die ze kent.

….

Deel II van VIII. De Polder blues kun je elke dag om 17.30 uur verwachten.

 

Origineel ingezonden voor Lowlands schrijfwedstrijd, 4 mei 2016. Niets meer van vernomen… maar nu exclusief voor jou.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: