El dia de la mujer

10 Mrt

Colombia versus Nederland

Rozen, goud, uitstapjes, roze taarten vol parels en de tekst ‘Bon dia de Mujer’. Paginagrote advertenties met foto’s van de beste, leukste, charmantste, slimste, talentvolste medewerkster, vrouwelijke leverancier, klant, baas of collega. En families die moeder 1 avond lang knuffelen, omdat ze zo belangrijk is.

De drie dagen voorafgaand aan 8 maart (wereldvrouwendag) gaan in Colombia gepaard met heel veel uiterlijke dankbetuigingen van vooral mannen aan de vrouwen. De vrouwen scholen samen op pleinen om te demonstreren, zingen, aerobicen of elkaar in het zonnetje te zetten. Zij vieren in vier dagen dat zij bestaansrechten hebben. Emancipatie draait hier nog niet om gelijke rechten op arbeid of salaris. Emancipatie draait hier om de zeggenschap over het eigen lichaam bij intiem contact, geboorte en in huiselijke kring. Vooral voorkoming van jonge zwangerschappen en geweld staan op de politieke agenda. Hartverscheurende verhalen komen voorbij op de nationale televisie. Voldoende om je te doen beseffen dat wij het toch echt wel ver geschopt hebben met de emancipatie. De vraag zelfs of wij niet doorslaan in onze strijd om gelijkheid. Gelijke salarissen, daar ben ik helemaal voor, maar alle twee evenveel werken lijkt onzin. In Colombia is men al blij als 1 van de twee een baan heeft en het liefst beiden, want dan kunnen de kinderen naar een iets betere school. Vaste arbeidscontracten kent men hier in het geheel niet, dus als er werk is, werk je en gaan de kinderen naar oma, tante, zus of buurvrouw. Want morgen is de dag weer anders. Plannen heeft dus geen zin, evenmin als denken aan de toekomst. Waarschijnlijk is dat het meest imponerende besef van deze ‘reis’, emancipatie heeft te maken met fatsoenlijke omgangsvormen, sociale cohesie en respect, weinig met gelijkheid en toekomstperspectieven.

Ondertussen ontving mijn man, als meest geëmancipeerde van ons twee, uit handen van minister Plasterk de ‘eervolle vermelding voor de Joke Smit Prijs’. Hij in Den Haag, met 1 van onze 3 kinderen netjes op een rij in een theater, ik in Colombia met ouders en broer op de plaza tussen de dansende vrouwen en kinderen.

Gepubliceerd 10-4-2009 op website Mama Wil…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: